f tipi akıyor zaman..

Her şey ayrı yazılır.

2011-05-27T22:59:00.001+03:00

dahi anlamındaki de'yim de
herkes bitişik yazıyor beni sana
kimseyi düzeltemiyorum
kimse düzeltilmek istemiyor
kendim de dahil

ben bu sokaktan daha önce kaç kere döndüm
bir metropol nasıl da benim kadar /yalnız /olabilir
dudaklarım... dolabın arkasında biriken toz
dudakları ruhlarına fon/ doten olan insanlar var. insanlar toz.. ins
andan başka bir şey yok.
dünyadaki her şey büyümek için mi vardır
mesela benim yalnızlığım, nasıl ...
mesela yalnızların hayalleri niçin halk günü indirime giren ürünler gibi yağmalanır

insan bir otobüsten inmek istediğinde neden birden fazla kez düğmeye basar
insan bir otobüste neden hayata bitişik yazılan şeyleri anar

bu şiirde afrikadan söz etmemem kimin suçu
sanırım sosyal güvencesi olsun diye borçlananlar.
sanırım sanırım dediğim her şeyin payı var
kol saatimin pilinin tükenişinde.
biraz bariz. ibraz edersek kendimden yeni bir kelime üretemiyorum. bizar!

hadi güneyde bir ülkeye savaş açalım..
hadi bugün birkaçımız daha ölebilir.
hadi biraz saygı duruşu duralım. olsun.
hadi biraz alışveriş merkezine gidelim.
aklıma takılıyor bir ömre fazla değil mi bu kadar acı taşıyan valiz

sevgilim sen sakın alınma
insanlar kasiyerlere pek gülümsemiyor artık.

Emre Gürcan

Buralardayız.

2011-01-01T18:40:00.001+02:00

http://www.mrgrcn.blogspot.com/

Kavga

2010-02-20T16:16:00.002+02:00

hep başka bir kadın durur,
hep sende durduğunu sandığım kadında
hep sen durursun
başka bir kadında kendimi bulduğum yanımda.

kaç kadına bulaştırdım bilmiyorum seni.
kaç adama paylaştırdın beni
aldırmadım, sadece karşındaydım
avuçlarımı aynaya sokup, sana benzeyen parçaları çıkardım.
hep ezberinden döküldü 'şimdi' ne ol...acağı
sonra kimin vurulacağı

sonra kimi öldürmeliydi ayrılığın sanal kavşağı
aldırmadım,
nasıl olsa sen içinde hiç olmadın o arabanın.
televizyonu kapatıp
kumandayı bıraktığın cümlede, yanık kokusu geldi.
alışkın değildi yutkunduğum kürtajlık düş-üş-ler
bütün santralleri kitlendi ruhumun o hece
senin olmadığın bir ize ulaşamadım.

'ah sevgilim! sanırım,
ters yüzünden ütülemeliydik aşkı
bozulmasın diye yüreğinin plastik baskısı.

Emre Gürcan

Harf Harf Genleşiyoruz

2010-01-17T15:32:00.001+02:00

zamanın umutla kan davasıdır
yaşam,
kalabalık gezmeli bugünlerde
cümle cümleden doğar, pusula
gibi törpüler gitmek istediğin
paragrafı, etçil bir şarkı
gibi coğrafyasında ajan bir suskunluğun.

folikül evresindeyken şantiye masallar
klavyesinde tanrının
senden istediğim öpüşürken
harf hatalarımı görmezlikten gel bir tek
sonra dikkat et
sesini delebilirim içimi delerken iğneden sebep.

zaman umutla sevişirken var olan bigbang
yaşın
hangi uçurumda, kimin dudağındaydın?
kimi ne kadar taşıdın ruhunda
kimin umurunda..
sevişirken ilk yediğin yumrukta sen de
anlarsın:

zamanın umuttan gayri meşru çocuğudur
yalan
ve inanmaya devam eder insan
ta ki arda kalan oluncaya kadar yaşadıklarından.

Emre Gürcan

Hüznü Nemlendirici

2010-01-15T22:24:00.001+02:00

şurada olmak istiyorum
ucunda durarak uçsuzluğun, çekim
ekin olarak kalabilirim dilimdeki
cümleden düşene dek, dikişlerimiz alınmadan henüz.
aç kalabiliriz sevişirken
aldırmayız.

şuradan damlıyor şşştt..
hayatın telvesi kalıyor, çekin
karşılıksız çıkıyor rütuşlu susuş
kimse aldırmıyor.
herkes müsait doğurmaya yalanı
-gibi müsait ebeveyni olmaya acının..
çünkü
falında ayrıldığımız çıkmış
-gibi yapabilirim..
-gibi sevebilirsin beni biliyorum..
kimse tutmaz ellerimi kalabalığında senin
-gibi sıçratsam yüzüme bileğindeki nehri
otobüslerden sarkarken aramıza herkes
ahşap bir bakış atabilirsin
ve ben
sana yakın kalabilirim senle uzak, sende yakınlığı
yakılacak yarının.
yarılacak şimdi üstü başı harp sahaf geçmişlerimiz
beni de koy oraya
beni de soy orada...
beni de...
ah şaşırıp kalabilirsin benimle, benden uzak,
şartlı tahliye edildiğinde bir 'seni seviyorum'
otobüs hep geç gelir
-gibi öpsene beni
-gibi terk etsene...
dizlerimi çok kanattığımı bilirim..
yüzünde belki yeniden olmak isteyebilirim
-gibi aldatsana beni
ama önce son sözünü bitir..
insanlar son sözleri severler
ama bu hiç son olmayacak bil..

belki boşluğu akraba gibi görüyor içimdeki sürünüş
oysa o kadar ilerliyorum
-gibi hissediyorum
kapatma yüzüme telefonu şimdi
ben
şurada olmak istiyorum
ucunda durarak gülümseyiş/inin
neresinde saklanırsan saklan geçmişimin, bulurum seni
-gibi yontarak ellerini..

Emre Gürcan

Çarpık Senleşme

2010-01-14T00:23:00.000+02:00

susarım
beni bir cümle taşır
hani bir çırpıda sokamazsın ağzına.
adımı koparırsın da sokağın arafında
yüklemim içeride kalır.

-her yara elbet bir iz bırakır
ama
her iz, bir yaradan arda kalan olmak zorunda mıdır?-

seni yaratan bir noktadır
bir cümlen olmazsa
ayırt edemezsin neresi ağır
neresi karalanmalıdır kalanların?
susarsın
sana bir cümle beni çağrıştırınca
noktayı dayarsın şakaklarına
nefesin bakır kokar
sokarsın bir devrik cümleyi hayatına.

kaç kat çıkarsan çık yokluğuma
tırabzanlarından kaydığın anılar benim.
bilmiyorum
kendimden tünel kazsam sana varabilir miyim
ama yapma lütfen
yürüyerek uzaklaşamazsın ki benden
hem bize bir istanbul yetmez
ellerimiz farklı iki kıta gibi dururken

içimden bir şiir taşır giderken
kalabilirsek, en çok yabancı kalırız.
zaten
geriye en çok yabancılar kalır.
merak etme
sonra yine birlikte susarız.

Emre Gürcan

D ile E Arasında Bir Harf

2010-01-09T18:06:00.000+02:00

hayatın sayfalarını çevir
yaşamım yaşamında bir nokta
gibi kısa
gibi büyük harflerle fısıldanan bir film.

gözlerine indirdiğin göz kapakları kimin?
gözlerindeki in,
sesinde kaybolduğum nota..

cümleler sır tutmuyor anladım..
yüzüm yüzünde su altında kalan bir kıta
gibiyken ırak
gibiyken darmadağın..
eminim yakın olacaktır sözlüklerde idamım!

sonu iki yalana ayrıldığında sokağın
sana sap, bana kendini saplayarak
sonra seni seviyorum de gizlice
farketmeden dudakların.

sonra ruhundaki revir
telefon numaramı çevirir
gibi dinle
konuştuğumuz suskunluk hangi dilden tercüme...

Emre Gürcan

Virüs.

2009-05-06T18:04:00.001+03:00

sana düşürürken aklımı affet
afet düşüncelere sapıyor her yol.

sonrasında eriyoruz harf hafriyat
zamana maruz bıraktıkça kendimizi
'hep daha zorlaşıyor bu rol..' oluyor
gözlerin, gözlerimi aralık bırakıyor
yüreğin,
bir kış gündönümü tahliyesi.

yemin ediyorum
üşüyen bir bardak çay gibi
intihar sarfediyor her inandığım şey.

iki ayrı sandalye devlet
ellerimiz, hükümeti deviriyor acil..
nefeslerimiz birbirine tehcir
aramızdaki masa boyunca mayın
döşüyor garson kız.
bir bardak soğuyan çay gibi öpüşüyoruz
son tedbir.

ah
işte şimdi
hiç bir cümle başka bir cümleyi nötrleyemez.

Emre Gürcan

F Tipi Akıyor Zaman

2009-02-08T17:37:00.002+02:00

bisikletin pedallarında saklanıyorum
önüm arkam şoke!
çocukluğumu sallandırıyorum sende,
kasıklarıma iniyor şiir ir-
islerin,
bir otobüs
durağına bırakılmış bomba oluyor
her bahane..

aramızda otoban cümleler var, hızlı akıyor trafik
başını yere eğiyorsun, yıkılıyor bir üstgeçit.
anılardan
geçemiyorum; hacimsiz, hacizsiz..

jeton oluyor sesin içimdeki çocuk için,
işletilecek bir kaç numara çeviriyor
parmakların, parmaklarımda gezinirken
giderken.
kalınlaşan bir gürültü kirli sakallarıma
düşüyor,
kapıyorum her telefonu kendi yüzüme,
fünyeyle patlatılıyor uzaktan
beni sevdiğini söylediğin her tarih..

argolaşıyor ağrılarım
her biri kırbaç misali inen,
kangren
bir hızlı tren oluyorsun aniden.
her birinde daha sert vuruyorum
daha kızgın kendime,
büyüyorum her gün
bisikletin pedallarına sığmıyor artık
dudaklarım.

mezarlıklara koşuyorum,
cesedimi giymişim üzerime.

Emre Gürcan

a l f a b e t i k d ü ş l e r

2009-01-21T20:31:00.006+02:00

"üzerinde intihar edilen her toprak şehir olmayı haketmiştir."

k ı s a m e t r a j 2

2009-01-20T21:44:00.006+02:00

renklerine ayrılıyor zaman
geçmişe adım attıkça..

geriye kalan her anı
siyah beyaz birer kadavra..

mola vermeden yaşamalı insan !
gidemiyoruz çünkü, şimdi'den öteye daha fazla =)

k ı s a m e t r a j 1

2009-01-19T13:41:00.013+02:00

kim aşık, kim aşk..

İki Nefesimin Arasında Bir Ağrı Dağı

2009-01-17T14:40:00.003+02:00

seni öyle bir öptüm ki
an karaydı.
saatler ıslak.
bütün mevsimler bir intihar gibi geçti
seni bir öyle öptüm ki
ankaranın kılı kıpırdayamadı.
ya da umursamadı hiç bir altyazıyı
yüzünün fragmanıydı yüzüm.
dudaklarının replikleri bir tek bende
aksardı.
uykularım hep sana yorulmalıydı.
çünkü
bu şehir
susardı
ne zaman yağmur yağmasa.

uzaktı sonbahar
ve sanırım yazdı
sıcaktı bir aralık
bir kaç karalamalık kağıttı
rengin.
deniz çok içmişti
sızabilirdi tenime, kendinden öyle bir geçmişti
yazdığım şiirler gözlerimin otoparkıydı
kaç saat bekledim seni bilmem
ama kaç saat gelmedin
sayabilirim istersen

susmadı kalaşnikof sesi
seni öptüğümden beri.
bütün hücrelerimi kaybettim ben
hain bir pusuda.
nasıl telaffuz ediliyordu o gece
dudakların.
yüksek,sek,alacaıssız ve titrek
hiç biri susmadı şarkıların
nüfus cüzdanımın doğum yeri hanesinde
yerini almalı gözlerin artık.

çakmaktan bir şehir yanarken
ıslaktı itfaiye merdivenleri
itfaiyeciler ıslaktı.
seni öptüğümde
uzaktı sanırım bir sonbahar
ve yazdı
sıcaktı çok
ve durmadan sevmeliydim seni.

susmadı kalabalık bir gece
ve o gece
bir kalp kriziydi bütün ihtilal
sokaklar ağrı dağı
yüksek ve uğultulu
ben bir kaybettim kendimi
bir taşın altında.

ankara sarı
ve kuraktı
ya da bataklık bir rüya
tabiri tasvirsiz
bir dünya.
çok kalabalıklaştı
bakışlar
gittiğinden beri.

belki de evet
uzaktı
seni kaybedeli
çok sıcaktı
o güne denk gelen bütün mevsimler
ve sanırım
yazdı
ben seni öyle bir öptüm ki
ankaranın ruhu duymadı
benim duyduklarımı.

Susmakla Bitmiyor Sessizlik

2009-01-15T13:30:00.008+02:00

Eksik bir gece yarısı
aklımdan sarkıp da tenine
bağırdım:
– dokunma artık gözlerime
gözlerini bende bırakır gibi..

Ağlasaydım belki bu kadar kurak olmazdı yağmur.
Sağanak halinde yaslanabilirdim intihara..
(bir neden aramıyorum)

Cevapların mı yarımdı?
Yoksa sorularım mı fazla?
Bilmiyorum.
Ama samimi değildi ellerin
ne zaman düşsem seninle aynı soğuğa..
-bir provokasyon gibi kaçıyordun ilk otobüsle sonra-

Ağlasaydım
arkamdan isminle çağıracaklar gibiydi beni,
benim lakabımdın sen
kod adımız çok acil bir veda.

Senin 'kal' demeye cesaretin yoktu,
çoktu oysa benim kalmak için sebebim.
Haklı olan kimdi? ne fark ederdi?
İlk hangimizin aklından geçti?
Bilmiyorum kim icat etti,
yüzümü kestirip atan çözümsüz o denklemi:
'bitti mi? '

'gitti mi acaba? ' diyerek uyandığım günlerden,
'gelir mi? ' diyerek uyanacağım günlere
bir geçişti
son telefon mesajın:
'altüst artık neresine dokunsam dudaklarının,
neresine dokunsan bir buzul eriyor
parmaklarımda..'

Sustum ben sadece inan..
Ben değildim
karşıdan karşıya geçerken bakışlarından,
bir kazada kaybolduğuna inanan.

(seninle kaç kişiydik bilmiyorum.
iki bazen,
genellikle bir olamayacak kadar tek.
evet bize
bu şiirlerin hiç biri
yetmeyecek..)

Şimdi, ben çok oldum sanırım
aslında sandığın kadar da sayılmam.
Hep daha azdım..
Bir nefes yetmezliği sesleniyorum sana.
Seni anlatabilecek bir cümle bile edemiyorum.
Prefabrik kafiyelerle süslendiriyorum yerçekimini.
Açık havada seni seninle aldatmanın
portatif kalp atışlarını yine sana bırakıyorum

Ben
hiç ağlamadım oysa.
Ağlasaydım emin olamazdın eminim
gerçekten ağlıyor muyum yoksa?

Ağlasaydım oysa,
ilk sen açardın şemsiyeni.
Sen, hep ilk bırakan
elektrikler gelince el fenerini.
Severdim ben oysa seslendirdiğin
kısa metraj hikayeleri.

Bilsem bu kaçıncı ihlalin?
Kemerini takmadın sanırım yine
yüreğinin.
Öpülür mü hiç tam da giderken?
Tam da bitti derken seslice sesime..
Az önce 'kal' deseydim senden önce,
az sonra benimle kalmış olur muydun ki?

Bilmiyorum inan.
Ben değildim zaten sevdiğini söylerken
cümlelerine toz kaçıran.

Ağlamadım hiç oysa.
Ağlasaydım bu kadar kurak olmazdı yağmur.

Ağlamama gerek var mıydı ki
yağmur yeterdi hep sana.

Beynimle kalbim arasında
bir işlem hatasıydı seni sevmek.
Ve ben
hiç sağlamasını yapamadım gözlerinin.

Emre Gürcan

Sms*

2009-01-12T13:00:00.007+02:00

sanırım seni bekledim
yüzüne benzer bir şarkının
defalarca deviniminde.

gözle teması sakıncalı bir ilaç gibiydin,
bünyeme hakim.
lakin çok yan etkisinde kaldı
şiirlerim
yüreğinin pratisyenliğinin.

bir bıçağın bırakabileceği izdin.
yüzünün en kör yanı bana değdi.
özür dileme!
işitemem seni, hiç bir şey olmamış gibi.
zaten,
yapabileceğin en kötü şey
anlamak olur beni şimdi.

sınırı aştım eminim.
bir telefon mesajının harf kapasitesinden.
ellerimin ellerinle mesafesini anlatırken
kısalttın olabildiğince
ne varsa uzun yazılması gereken.