sana düşürürken aklımı affet
afet düşüncelere sapıyor her yol.
sonrasında eriyoruz harf hafriyat
zamana maruz bıraktıkça kendimizi
'hep daha zorlaşıyor bu rol..' oluyor
gözlerin, gözlerimi aralık bırakıyor
yüreğin,
bir kış gündönümü tahliyesi.
yemin ediyorum
üşüyen bir bardak çay gibi
intihar sarfediyor her inandığım şey.
iki ayrı sandalye devlet
ellerimiz, hükümeti deviriyor acil..
nefeslerimiz birbirine tehcir
aramızdaki masa boyunca mayın
döşüyor garson kız.
bir bardak soğuyan çay gibi öpüşüyoruz
son tedbir.
ah
işte şimdi
hiç bir cümle başka bir cümleyi nötrleyemez.
Emre Gürcan
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

0 akla takılan var:
Yorum Gönder